Новини

Назад

Заохочення до духової адопції

: 645 2014-03-21 00:00:00

 

Про те, що існує нагальна потреба великої молитви за життя говорив Йоан Павло ІІ. У відповідь на його слова з енцикліки „Evangelium Vitae”, щоб щороку у кожній країні святкували День Життя, пригадую і прошу відкликнутися на прохання Блаженного Папи та приєднатися до захисту життя від моменту зачаття аж до натуральної смерті. День Життя є нагодою, щоб „задуматися над відповідальністю державної влади, суспільства і громадської думки та виховувати пошану до людського життя, особливо людей найменших, найслабших та залежних від інших”.

Рух Духовного Усиновлення в католицькій Церкві появився після об’явлень Божої Матері в Фатімі, як відповідь на заклик Марії до розарієвої молитви, покаяння та винагородження за гріхи, які найбільше ранять Її Непорочне Серце. Духовне Усиновлення – це молитва за дитину, якій загрожує насильницька смерть в лоні матері. Вона триває стільки, скільки вагітність – 9 місяців і полягає у щоденній молитві однією таємницею св. Розарію, а також спеціальної молитви за дитину та її батьків. Людина, яка вирішує духовно усиновити дитину, не знає ким є „її” дитина, її ім’я знає лише Бог. Всі, хто бажає скласти обітницю Духовного Усиновлення, можуть це вчинити у храмі, під час спеціальної Святої Меси, але також і приватно. З молитвами можна поєднати добровільні постанови.

З вдячністю за турботу про ненароджене життя, бажаю вам, брати і сестри, щоб нагородою за це стали слова Господа Ісуса: „Прийдіть, благословенні Отця мого, візьміть у спадщину Царство, що було приготоване вам від створення світу” (Mt 25,34).

 

o. Славомір Зелінський OFMConv

Директор Відділу Загального Душпастирства

 

Czcigodni Kapłani! Osoby Życia Konsekrowanego! Bracia i Siostry w Chrystusie!

Przed nami uroczystość Zwiastowania Pańskiego, która  przypomina nam o tym wielkim zdarzeniu, od którego rozpoczęła się nowa era w dziejach ludzkości. Archanioł Gabriel przyszedł do Maryi, niewiasty z Nazaretu, by zwiastować Jej, że to na Niej spełnią się obietnice proroków, a Jej Syn, którego pocznie w cudowny i dziewiczy sposób za sprawą Ducha Świętego, będzie Synem samego Boga. Fakt, że uroczystość ta przypada często w trakcie Wielkiego Postu uzmysławia nam, że tajemnica Wcielenia jest nierozerwalnie związana z tajemnicą śmierci i zmartwychwstania Chrystusa.

Niezwykłość tego wydarzenia potwierdza pewien szczegół w kulcie wiary Kościoła. Otóż, dwa razy w roku - w uroczystość Zwiastowania i Bożego Narodzenia - podczas wypowiadania Credo, po słowach: „Za sprawą Ducha Świętego przyjął ciało z Maryi Dziewicy i stał się człowiekiem”, przyklękamy, aby przez ten znak uwielbić Boga, który w darze Jednorodzonego Syna przekroczył granice ludzkiego pojmowania i dał dowód uprzedzającej, wprost „dotykalnej” miłości.

Tego dnia wierni biorą udział w modlitewnych spotkaniach w intencji życia, podczas Mszy św. mogą się podjąć duchowej adopcji nienarodzonego dziecka.

O tym, że istnieje pilna potrzebna wielkiej modlitwy za życie mówił bł. Jan Paweł II. W odpowiedzi na jego słowa z encykliki „Evangelium Vitae”, aby corocznie w każdym kraju obchodzono Dzień Życia, przypominam i proszę o podjęcie prośby Błogosławionego Papieża i włączenie się w obronę życia od poczęcia aż po naturalną śmierć.  Dzień Życia jest okazją do „refleksji nad odpowiedzialnością władz państwowych, społeczeństwa i opinii publicznej za ochronę i budowanie szacunku dla życia ludzkiego, szczególnie ludzi najmniejszych, najsłabszych i zdanych na pomoc innych”.

Ruch Duchowej Adopcji w Kościele katolickim zrodził się tuż po objawieniach Matki Bożej w Fatimie, stając się odpowiedzią na wezwanie Maryi do modlitwy różańcowej, pokuty i zadośćuczynienia za grzechy, które najbardziej ranią jej Niepokalane Serce.

Duchowa Adopcja jest modlitwą w intencji dziecka zagrożonego zabiciem w łonie matki. Trwa tyle, ile ciąża - 9 miesięcy i polega na codziennym odmawianiu jednej tajemnicy różańcowej oraz specjalnej modlitwy w intencji dziecka i jego rodziców. Osoba decydująca się na adopcję duchową nie wie, kim jest „jej” dziecko, jego imię zna tylko Bóg. Wszyscy, którzy pragną złożyć przyrzeczenia Duchowej Adopcji, mogą zrobić to w kościele podczas specjalnej Mszy św., ale również prywatnie. Do modlitw można dołączyć dowolnie wybrane dobre postanowienia.

Dziękując za podjęcie troski o nienarodzone życie, życzę Wam bracia i siostry, aby nagrodą za ten trud stały się słowa Pana Jezusa: „Pójdźcie, błogosławieni Ojca mego, weźcie w posiadanie królestwo, przygotowane wam od założenia świata” (Mt 25,34).

 

o. Sławomir Zieliński OFMConv

Dyrektor Wydziału Duszpasterstwa Ogólnego

---