Вже вчетверте парафія св. Йоана Павла ІІ провадить відкриту вігілію і святкування Різдва Христового в ніч з 24 на 25 грудня. У дружніх стінах філософсько-богословського факультету Українського Католицького Університету відбувається святкування, на яке збирається в декілька разів більше гостей ніж постійних парафіян. Вже стала традицією вігілія на університеті, яку називають «Римським Різдвом». Ми радіємо, що є гості, котрі приходять сюди щороку, як на щось чітко визначене у їхньому календарі.



Ця подія укладена як представлення різних традицій та співів, символів, що можуть служити натхненням для святкування по домах.
Цього року гістьми були наші старші брати – євреї, на чолі з равином Сівою Фаєрманом (заступником головного равина Реформованої Синагоги Україниy). В грудні, перед Різдвом відбувається єврейське свято Ханука. Зі своєю символікою: чудом збереження олії для свічника єрусалимського храму, запалюванням у вікнах свічок, є для нас дуже близьким. З християнської перспективи в ньому можна бачити заповідь приходу Христа. Через повагу до наших старших братів, до нашого свята вже мабуть на постійно увійде звичай запалювання євреями світел на великому свічнику, щоб в такий спосіб знаходити наше спільне коріння. Для наших старших братів переданням свічника хануки є правда про покликання вибраного народу для показування Божої правди всім, навіть тим, котрі не долучаються до Божого народу. І для нас християн, відомою є істина, що ми є світло світу, що ми виконуємо служіння перед народами землі. Від Старого Завіту м переходимо до Нового - бо повне світло - Ісус Христос прийшов на світ.



Після співів мовою Біблії – єврейською ( у виконанні Наталії Вакшинської та гурту «Техілім», а також сріваків з Клубу „Гіллель”) Католицькі Скаути принесли Світло Миру з Вифлиєму. Від вифлиємського вогню свої свічки запалили учасники зібрання і разом зі спільнотою „Живий вогонь” разом колядували. До шопки приносилися фігурки, і при кожній учасники разом читали спільну віршовану молитву. Фігурку Дитятка Ісус принесла сім’я з недавно охрещеною дитинкою. Говорили, що Бог допомагає їм у трудах виховання дітей. Фігури Царів зі Сходу принесли закордонні студенти, між якими були сирійські мусульманки (постійні гості Різдва). Як завжди динамічно співали африканські студенти. Навколо вігілійного столу (заставленого стравами, що принесли учасники) довго спілкувалися і колядували. Важливим є час розмов, пізнавання нових людей. Цьому служила вігілія.

Опівночі святкували Пастирку. Був і господар каплиці - о. Юрій Саквук (керівник духовно-пасторального відділу Університету), отці викладачі, а також отець-оріоніст о. Юрій зі Збоїщ. На початок, при запалених свічках родина Барановичів, внесла, окрім фігурки Ісуса свою наймолодшу (четверту) дитину – Вероніку, котра народилася за два тижні до Різдва. Скільки хвилювання та зворушення виклиало піднесення вгору дитини при співі “Слава во вишніх”! Хтось сказав: „Народження дитини є доказом на те, що Бог ще вірить в людину”

Декількагодинне свято нехай продовжується в наших домах.
Фото: Тетяна Кур’ян
Warsztaty świąteczne – czyli wigilia na UKU
Już po raz czwarty Parafia św. Jana Pawła prowadzi otwartą wigilię i świętowanie Bożego Narodzenia w nocy 24/25 grudnia. W przyjaznych ścianach Filozoficzno-Teologicznego Fakultetu Ukraińskiego Katolickiego Uniwersytetu odbywa się świetowanie, które gromadzi kilkakrotnie więcej gości niż stałych parafian. Stało się już tradycją wigilia na uniwersytecie, zwana „Rzymskim Bożym Narodzeniem”. Cieszymy się, że są goście, którzy przychodzą na nią co roku, jak stały punkt w swoim kalendarzu.
Wydarzenie jest zaprojektowane jako przedstawienie różnych tradycji, śpiewów, symboli, które mogą służyć jak natchnienie dla świętowania w domach.
W tym roku gośćmi byli nasi starsi bracia – Żydzi, na czele z rabinem Siwą Fainermanem (zastepca naczelnego rabina Synagogi Reformowanej Ukrainy). W grudniu, przed Bożym Narodzeniem, ma miejsce żydowskie święto Hanuka. Ze swoją symboliką: cud zachowania oliwy do święcznika w świątyni jerozolimskiej, zapalannie w oknach świec, jest nam bardzo bliskie. Z perspektywy chrześcijańskiej można w nim widzieć zapowiedż przyjścia Chrystusa. Ze wgledu na szacunek dla naszych starszych braci, już chyba na stałe do naszego święta wejdzie zwyczaj zapalania przez żydów świateł na dużym świeczniku, by w ten sposób odnajdywać nasze wspólne korzenia. Dla naszych starszych braci przesłaniem hanukowego świecznika jest prawda o powołaniu wybranego narodu do ukazywania Bożej prawdy wszystkim, nawet tym, którzy się do Ludu Bozego nie przyłączają. I dla nas chrześcijan, jest znana prawda że jesteśmy światłem świata, ze wykonujemy posługę wobec ludów ziemi. Od Starego Testamentu przechodzimy do Nowego - bo pełne światło - Jezus Chrystus przyszedł na świat.
Po śpiewach w jezyku Bibli – hebrajskim ( wykonaniu Natali Wakszyńskiej i grupy „Tehilim”, jak też śpiewaków z Klubu „Hillel”) Katoliccy Skauci przyniesli Światło Pokoju z Betlejem. Od beteljemskiego swiatło swoje świece zapalili uczestnicy i wraz ze wspólnotą „Żywy ogień” spiwano kolędy. Wnoszono figurki do szopki, przy każdej wszyscy uczestnicy czytali wspólnie wierszowana modlitwę. Figurkę Dzieciątka Jezus przyniosła rodzina wraz z niedawno ochrzczonym dzieciątkiem. Mówili, że Bóg pomaga im w trudach wychowania dzieci. Figury Królów ze Wschodu przynieśli zagraniczni studenci, były wśród nich syryjskie muzułmanki (stali goście Bożego Narodzenia). Jak zawsze dynamicznie śpiewali studenci afrykańscy. Wokół wigilijnego stołu (zastawionym potrawami przyniesionymi przez uczestników) długo rozmawiano i śpiewano kolędy. Ważny jest czas rozmów, poznawania nowych ludzi. Wigilia ku temu służyła.
O północy celebrowano pasterkę. Był i gospodarz kaplicy – o. Jurij Sakwuk (kierowjący duchowno-pastoralnm wydziałem Uniwersytetu), księża wykładowcy, jak też i orionista o. Jurij ze Zboisk. Na początek, przy zapalononych świecach rodzina Baranowiczów, wniosła, opócz figurki Jezusa swoje najmłodsze (czwarte) dziecko – kilkutygodniową Weronikę. Ileż wzruszenia wywołało podniesienie w górę dziecka przy śpiewie „Chwała na wyskości Bogu”! Ktoś powiedział: „Narodzenie dziecka jest dowodem na to, że Bóg jeszcze wierzy w człowieka”
Kilkugodzinne święto niechaj przedłuża się w naszych domach.
Ks. Grzegorz Draus
Foto: Tatiana Kurian