
Сьогодні в Літургії Католицька Церква згадує святих мучеників Марцеліна та Петра. Один древній Мартиролог твердить, що Марцелін був священиком, а Петро мав менші свячення - був екзорцистом. Вони загинули в Римі під час переслідувань за часів Діоклеціана. Як подає св. Дамазій, папа – котрий в написаній епітафії твердить, що завдяки ним став християнином – був наказ викопати їм могилу, потім їм стяли голови і вкинули до гробу. Їхню смерть Мартиролог датує 2 червня - у III або IV ст. Їхні тіла знайшла св. Люцила і з шаною їх поховала.
Обидва мученики оточувалися такою шаною, що кесар Констянтин Великий виставив на їхній могилі при Віа Лабікана базиліку, в якій влаштував для своєї матері величний мавзолей. Папа Віґілій вніс імена обох мучеників в Римський Канон – зараз Перша Євхаристійна Молитва. Римський Синод з 595 р. згадує, що в Римі була ще одна церква посвячена на честь обидвом мученикам. В Римі існують також катакомби святих Марцеліна та Петра, а в одній з крипт тих катакомб навіть знаходиться фреска, на яеій мученики зображені разом із св. Ґорґонієм і св. Тибурцієм поруч з Христом, що стоїть посередні під видом агнця.
В іконографії св. Марцелін зображається в орнаті, св. Петро в туніці. Їхніми атрибутами є: чаша, книга, хрест, меч, пальма, сувій.
За матеріалами brewiarz.pl
Święci męczennicy Marcelin i Piotr
Pewne dawne Martyrologium stwierdza, że Marceli był kapłanem, Piotr miał święcenia mniejsze - egzorcysty. Ponieśli śmierć w Rzymie podczas prześladowań za czasów Dioklecjana. Według św. Damazego, papieża - który w napisanym epitafium stwierdza, że dzięki nim został chrześcijaninem - kazano im wykopać grób, potem ścięto i wrzucono do grobu. Jako datę ich śmierci Martyrologium podaje 2 czerwca - w III lub IV w. Ich ciała odnalazła św. Lucyla i pochowała ze czcią.
Obaj męczennicy zażywali tak wielkiej czci, że cesarz Konstantyn I Wielki wystawił na ich grobie przy Via Labicana bazylikę. W tejże bazylice urządził również dla swojej matki, św. Heleny, okazałe mauzoleum. Papież Wigiliusz imiona obu rzymskich męczenników umieścił w Kanonie Rzymskim - obecnie Pierwszej Modlitwie Eucharystycznej. Synod rzymski z roku 595 wspomina, że obaj męczennicy posiadali w Rzymie jeszcze jeden kościół pod swoim wezwaniem. Istnieją w Rzymie również katakumby świętych Marcelina i Piotra. W jednej z krypt tych katakumb znajduje się nawet fresk, przedstawiający obu męczenników wraz ze św. Gorgoniuszem i ze św. Tyburcjuszem obok Chrystusa, stojącego pośrodku w postaci baranka.
W ikonografii św. Marceli przedstawiany jest w ornacie, św. Piotr w tunice. Ich atrybutami są: kielich i hostia, księga, krzyż, miecz, palma, zwój.