Новини

Назад

СВ. ПЕТРА ШАНЕЛЯ, ПРЕСВІТЕРА І МУЧЕНИКА

: 729 2014-04-28 00:00:00

У 1836 році Марійському згромадженню було доручено їхати на місії в Нові Гебриди; на свою превелику радість Петро став настойтелем малої групи місіонерів. Подорож тривала десять місяців. Прибувши на місце призначення група розділилася. Петро подався на острів Футуна; його супроводжував лише один брат і мирянин-англійєць Томас Буґ. Спершу туземці прийняли їх дружньо. Місцевий володар Ніулікі недавно був скасував канібалізм.

Коли місіонери вивчили мову і тубільці почали їм довіряти, то володар дуже перелякався. Він усвідомив, що прийняття християнства раніше чи пізніше призведе до скасування його привілеїв як верховного жерця та вождя народу. А коли навіть його син виявив бажання прийняти Хрещення, то володар вислав посіпак щоб вони відрубали місіонерові голову. Так, 28 квітня 1841 року, через три роки після прибуття, Петро Шанель був схоплений і вбитий тими, котрих хотів спасти. Його смерть лише пришвидшила справу християнізації острова: впродовж наступних п’яти місяців всі тубільці були охрещені.

Беатифікував його папа Лев XIII у 1889 р, а канонізував Пій XII у 1954 р, оголосивши також першого мученика Океанії покровителем тих просторів. Для зазначення вселенськості Христової Церкви папа Павло VI в останній реформі літургійного календаря (1969) спомин св. Петра Нашеля поширив на всю Церкву, а його ім’я вніс також до Літанії до Всіх Святих.

За матеріалами Brewiarz.pl

Święty Piotr Chanel, prezbiter i męczennik

Piotr Alojzy Maria Chanel, przyszły kapłan i pierwszy męczennik Oceanii, urodził się 12 lipca 1803 r. w Cuet, nieopodal Belley we Francji. Inteligencja i niezwykła pobożność zwróciły na niego uwagę miejscowego księdza, ojca Trompier, który zajął się jego podstawową edukacją. W seminarium diecezjalnym w Bourg Piotr zdobył serce i szacunek zarówno studentów, jak i profesorów.

Po przyjęciu święceń w 1827 r. otrzymał zaniedbaną parafię pod Paryżem; w ciągu zaledwie trzech lat zdołał ją ożywić i uporządkować. Jednak przez cały czas nie opuszczała go myśl o pracy misyjnej; w roku 1831 wstąpił do nowo utworzonego zgromadzenia marystów (Towarzystwa Maryjnego, Societe de Marie), którzy zajmowali się misjami w kraju i za granicą. W roku 1836 złożył śluby zakonne. Wbrew swojej woli został mianowany wykładowcą w seminarium w Balley; przez następne pięć lat gorliwie wypełniał swoje obowiązki.

W roku 1836 polecono zgromadzeniu nawracać Nowe Hebrydy; ku swej radości Piotr został przełożonym małej grupy misjonarzy. Podróż trwała dziesięć miesięcy. Po przybyciu na miejsce przeznaczenia grupa rozdzieliła się. Piotr udał się na wyspę Futuna; towarzyszył mu tylko jeden brat i człowiek świecki, Anglik nazwiskiem Tomasz Boog. Początkowo przyjęto ich życzliwie; miejscowy władca Niuliki niedawno zniósł kanibalizm.

Kiedy misjonarze opanowali język i zyskali zaufanie tubylców, władca przeraził się. Zdał sobie sprawę, że przyjęcie chrześcijaństwa prędzej czy później musi doprowadzić do zniesienia jego przywilejów jako najwyższego kapłana i władcy ludu. Kiedy więc nawet jego syn wyraził chęć przyjęcia chrztu, władca wysłał siepaczy, by ucięli misjonarzowi głowę. W ten sposób, 28 kwietnia 1841 roku, w trzy lata po przybyciu, Piotr Chanel został pochwycony i zabity przez tych, których chciał zbawić. Jego śmierć przyspieszyła tylko dzieło chrystianizacji wyspy: w ciągu pięciu miesięcy wszyscy tubylcy zostali nawróceni.

Beatyfikacji sługi Bożego dokonał papież Leon XIII w roku 1889, a kanonizował go papież Pius XII w roku 1954, ogłaszając równocześnie pierwszego męczennika Oceanii patronem tego obszaru. Dla podkreślenia powszechności Kościoła Chrystusowego papież Paweł VI w ostatniej reformie liturgicznego kalendarza (1969) wspomnienie św. Piotra Chanel rozciągnął na cały Kościół, a jego imię wprowadził także do Litanii do Wszystkich Świętych.

 

---