Новини

Назад

Дімантовий ювілей Священства о. Інфулата Яна Яґодзінського

: 632 2014-06-12 00:00:00

Складаємо щирі вітання вельмишановним Ювілярам і огортаємо їх молитвою!

о. Ян Яґодзінський

(нар. 6 травня 1929 р.)

Походить з Любачова (у міжвоєнний період Любачів належав до Львівської Архідієцезії латинського обряду). Після закінчення школи вступає у Львівську Семінарію, яка знаходилася у Кальварії Зебжидовській і якою опікувалися Отці бернардини. Після ліквідації семінарії 1950 р. комуністичною владою, наступну духовну формацію отримує в Ченстоховській Духовній Семінарії у Кракові, а інтелектуальну на Теологічному Факультеті Ягелонського Університету. Висвячений для Львівської Архідієцезії. Був настоятелем та деканом в Любачові і керівником Душпастирського Відділу в Митрополичій Курії в Любачові. ( років виконував функції ректора Духовної Семінарії Львівської Архідієцезії з садибою в Любліні (1983-1992). З моменту виникнення замойсько-любачівської дієцезії покидає Польщу, щоб як духовний отець формувати семінаристів у Духовній Семінарії в Орчрад Лейк у США (1990-1998). На прохання Архієпископа Мар’яна Яворського повертається на Україну, щоб у Львівській Духовній Семінарії виконувати функції модератора. На знак визнання своїх заслуг отримує гідність греміального каноніка (декана) Львівської Капітули і апостольскього протонотарія (інфулата). У 2000 р. через стан здоров’я переходить на пенсію.

о. Ян Кшисько

(нар. 2 жовтня 1925 р.)

Народився у Руді Сілецькій (Україна). Атестат зрілості отримав у середній школі в Тучині. Є випускником Ягелонського Університету в Кракові та Ченстоховської Духовної Семінарії (рік у Кальварії Зебжидовській). І хоча висвячений для Львівської Архідієцезії, до 1991 р. працював на території ченстоховської дієцезії. Він походить з колишніх східних рубежів Польщі, тому бажав працювати поміж своїх, і коли з’явилася така можливість, у 1991 р. архієпископ М. Яворський призначив його настоятелем трьох парафій (Микулинці, Теребовля, Копичинці).

о. Міхал Судол

(нар. 16 вересня 1927 р.)

Народився на околицях Львівської Архідієцезії, яка після 1944 р. Залишилася в Польщі (Залєсє).Середню школу закінчив в Ярославі (1949 р.), і прийняв рішення вступити у Львівську Духовну Семінарію в Кальварії Зебжидовській. Після припинення існування цієї семінарії долучився до студентів Ченстоховської Духовної Семінарії у Кракові. Впродовж 16 років душпастирював як вікарій у Зомбковіцах, Вєрушовє, Домброві Ґурнічей (пар. Матері Божої Ангельської), Бендзінє (парафія Святої Трійці), Сосновцу (парафія Матері Божої Внебовзятої). „Настоятелював” у Сосновцу-Мачках (1970-1973), a потім майже 30 років в парафії св. Йосифа у Вєлюню. Ділом його священичого служіння є пожвавлення культу до св. Йосифа в загальнодієцезійному масштабі.

Diamentowy Jubileusz Kapłaństwa Ks. Infułata Jana Jagodzińskiego

W czwartek, 12 czerwca 2014 r. w Konkatedrze w Lubaczowie o godz. 18.00 sprawowana będzie uroczysta Eucharystia z okazji 60-tej rocznicy święceń kapłańskich Ks. Infułata Jana Jagodzińskiego. Wraz z Dostojnym Jubilatem w modlitwie będą uczestniczyć jeszcze Ks. Prał. Jan Krzyśko i Ks. Prał. Michał Sudoł – wyświęceni na kapłanów razem z Księdzem Jagodzińskim przed 60 laty po studiach w Częstochowskim Seminarium Duchownym w Krakowie.

Okolicznościowe kazanie wygłosi Ks. Kardynał Marian Jaworski.

Czcigodnym Jubilatom składamy serdeczne życzenia i ogarniamy ich modlitwą. Szczęść Boże!

Zapraszamy do zapoznania się z biogramami księży Jubilatów zaczerpniętymi z tygodnika Niedziela

Ks. Jan Jagodziński

(ur. 6 maja 1929 r.)

Pochodzi z Lubaczowa (w okresie międzywojennym Lubaczów był w archidiecezji lwowskiej obrządku łacińskiego). Po maturze wstępuje do Seminarium Lwowskiego, które przygarnęli w Kalwarii Zebrzydowskiej Ojcowie Bernardyni. Po likwidacji Seminarium w 1950 r. przez władze komunistyczne, dalszą formację otrzymuje w Częstochowskim Seminarium Duchownym w Krakowie, a intelektualną na Wydziale Teologicznym UJ. Święcony dla archidiecezji lwowskiej. Jest m. in. proboszczem i dziekanem w Lubaczowie oraz kierownikiem Wydziału Duszpasterskiego w Kurii Metropolitalnej Lubaczowie. Przez 9 lat pełni funkcję rektora Seminarium Duchownego Archidiecezji Lwowskiej z siedzibą w Lublinie (1983-1992). Z chwilą powstania diecezji zamojsko-lubaczowskiej opuszcza kraj, by jako ojciec duchowny formować kleryków w Seminarium Duchownym w Orchrad Lake w Stanach Zjednoczonych (1990-1998). Na prośbę abp. Mariana Jaworskiego powraca na Ukrainę, by w Seminarium Lwowskim objąć funkcję moderatora. W dowód uznania otrzymuje godność kanonika gremialnego (dziekana) Kapituły Lwowskiej i protonotariusza apostolskiego (infułata). W 2000 r. ze względu na stan zdrowia przechodzi na emeryturę.

Ks. Jan Krzyśko

(ur. 2 października 1925 r.)

Urodził się w Rudzie Sieleckiej (obecnie Ukraina). Świadectwo dojrzałości otrzymał w szkole średniej w Tyczynie. Jest absolwentem UJ w Krakowie i Częstochowskiego Seminarium Duchownego (rok w Kalwarii Zebrzydowskiej). Mimo że święcony był dla archidiecezji lwowskiej, do 1991 r. pracował na terenie diecezji częstochowskiej. Jako wikariusz (Ręczno, Dąbrowa Zielona, Mstów, Strzemieszyce Wielkie i Kamieńsk). Jako proboszcz w Gorzędoniu wybudował m.in. plebanię w stanie surowym. W Stobiecku Miejskim (od 1978 r.) podjął budowę domu katechetycznego (starania o budowę nowego kościoła zakończyły się niepowodzeniem). Jego ostatnim probostwem na terenie diecezji częstochowskiej była Wola Krzysztoporska (1988-1991). Pochodząc z byłych wschodnich rubieży Polski, pragnął pracować wśród swoich. Kiedy pojawiła się taka możliwość, w 1991 r. abp M. Jaworski mianował go proboszczem trzech parafii (Mikulińce, Trembowla, Kopyczyńce). Bolszewicy i „ząb czasu” pozostawiły kompletną ruinę kościołów i ruinę w duszach ludzkich. Przez przeszło 10 lat przy nadszarpniętym zdrowiu podnosi z ruin duchowych i materialnych zlecone mu placówki duszpasterskie. Męczennik i bohater.

Ks. Michał Sudoł

(ur. 16 września 1927 r.)

 

Urodził się na skrawku archidiecezji lwowskiej pozostałym po 1944 r. w Polsce (Zalesie). Szkołę średnią ukończył w Jarosławiu (1949 r.), podejmując decyzję o wstąpieniu do Seminarium Duchownego Archidiecezji Lwowskiej w Kalwarii Zebrzydowskiej. Po rozwiązaniu tej instytucji dołączył do studentów Częstochowskiego Seminarium Duchownego w Krakowie. Przez 16 lat duszpasterzował jako wikariusz w Ząbkowicach, Wieruszowie, Dąbrowie Górniczej (par. Matki Bożej Anielskiej), Będzinie (parafia Świętej Trójcy), Sosnowcu (parafia Matki Bożej Wniebowziętej). „Proboszczował” w Sosnowcu-Maczkach (1970-1973), a następnie przez prawie 30 lat w parafii św. Józefa w Wieluniu. Tu (obok intensywnej pracy katechetycznej i duszpasterskiej), odnowił generalnie popijarski kościół św. Józefa. W podziemiach kościoła urządził kaplicę Najświętszego Serca Pana Jezusa dla duszpasterstwa małżeństw i rodzin regionu wieluńskiego. Z jego inicjatywy zagospodarowano plac kościelny i podniesiono fundamenty fary wieluńskiej, zbombardowanej w 1939 r. przez najeźdźcę hitlerowskiego. Dziełem jego kapłańskiej pracy jest ożywienie kultu św. Józefa na skalę ogólnodiecezjalną i poświęcenie parafii Najświętszemu Sercu Pana Jezusa.

---