Культ до Пресвятого Серця Господа Ісуса
Подібно як травень у Католицькій Церкві є марійним місяцем, червень є тим місяцем, протягом якого ми віддаємо шану Пресвятому Серцю Ісуса. Хоча той культ належить до народної набожності, котра не є конкретно літургією, але своїм існуванням та практикою надає літургії колориту та тепла пригадаючи найважливішу правду, що Бог, якого ми в ній вшановуємо, є любов’ю, є живим організмом, котрий палає гарячою любов’ю до своїх створінь. І Біблія і теологія Церкви є в цьому однодушні підтримуючи той культ і форму його реалізації. Але стимул до того дала традиція, неначе примушуючи Вчительський Уряд Церкви взяти голос в цій справі.
Чому саме червень?
Може дивувати, чому червень обраний місяцем поклоніння Серцю Ісуса? Мабуть одним з мотивів є також тепла погода, та хоч, який чудовий червень, початок культу Серця Господнього походить від найважливішого об’явлення, яке отримала 10 дня того місяця 1675 р., Маргарита Марія Алякок (пом. 1690), скромна черниця з Ордену Відвідин ПДМ з монастиря Паре-ле-Моньяль. Те об’явлення, що належить до останнього з чотиррьох великих об’явлень, які отримала французька містичка, відбулося в п’ятницю після октави Божого Тіла і було також закликом призначення свята для вшанування Серця Господа Ісуса саме в першу п’ятницю червня після октави Божого Тіла, що в такий спосіб через прийняття Святого Причастя і набожні практики винагородити Богові за гріхи світу. Як виникає з об’явлень, червень є місяцем, який вибрав сам Бог.
Звідки такий культ?
Згадані об’явлення є тзв. приватними, на відміну від публічних, котрі завершилися з миттю смерті останнього апостола, тобто свідка житття Ісуса Христа (отже бл. 96 р., коли помер св. апостол Йоан), і як такі належать до об’єктивної спадщини віри, на фундаменті якої Церква будує свої догми. А приватні, відбуваються завжди і зобов’язують лише тих, котрі їх отримали. Церква після ретельних досліджень затверджує ці об’явлення і подає їх як форми плекання та поглиблення віри залишаючи їх рішенню кожного вірного. Об’явлення Маргарити Марії Алякок належать саме до таких об’явлень. Все передання чотирьох великих об’явлень, які вона отримала (1673-1675), стосувалося ролі Ісусового Серця для нашого спасіння і форми його вшанування. Насправді ж воно збирало в одне ціле всю попередню традицію століть, яку поступово затверджував Апостольський Престол (1765, 1856, 1889).
Чому саме Серце Ісуса?
Хтось служно може задуматися, звідки культ до Серця Ісуса, якщо за Його життя це не було настільки виокремленою справою? Відомі Його рани, коронована тернем голова, але звідки серце? Саме з ран Ісуса, а властиво з п’ятої рани пробитого списом боку, звідки витекла кров і вода. Відтак, вже в традиції середньовіччя в тому пробитому боці було зауважено серце Божої любові, пробите для нашого спасіння. Це чітко співпадало з загальновідомим символом любові вираженим у серці, тому сталося видимим і чітким знаком Божої любові до нас, не раз підтвердженим у Святому Писанні. Проте це виявилося лише з діяльністю св. Йоана Еудеса (пом. 1680), ревного поширювача культу двох сердець Ісуса та Марії, а також під впливом об’явлень Маргарити Марії Алякок, стаючи з часом змістом загального культу.
Як вшановувати Серце Ісуса?
Культ Пресвятого Серця Господа Ісуса, під впливом об’явлень заданої містички, отримав кілкьа форм: відзначення урочистості Серця Ісуса, що випадає в п’ятницю після октави Божого Тіла; Свята Година, щонайменше годинна адорація Пресвятих Тайн в ночі з четверга на п’ятницю для вшанування страстей Христових в Оливному Саду; практика, дев’яти перших п’ятниць місяця, сповіді та Святого Причастя, як винагорода за за гріхи власні та людства; літанія до Серця Ісусового, а також акт посвячення людства Пресвятому Серцю Ісуса; решта форм: коронка та пісні до Серця Ісусового, звичай посвячувати Серцю Ісуса людство, держави, народи, дієцезії, парафії та особи; зображення Серця Ісусового, святині посвяченні Серцю Господа, ордени та братства; часописи та публікації про вшановування Серця Господа Ісуса.
https://www.jakatolik.com/artykuly/Kult-do-Najswietszego-Serca-Pana-Jezusa
Tak jak maj w Kościele katolickim jest uważany za miesiąc maryjny, czerwiec uznaje się za specjalny miesiąc, w którym czcimy Najświętsze Serce Pana Jezusa. Choć kult ten należy do pobożności ludowej, która nie jest stricte liturgią, swoim istnieniem i praktyką przydaje liturgii kolorytu i ciepła przypominając najważniejszą prawdę, że Bóg, którego w niej czcimy, jest miłością, jest żywym organizmem płonącym gorącą miłością do swoich stworzeń. Zarówno Biblia jak i teologia Kościoła są w tym jednomyślne podając racje istnienia tego kultu i formy jego realizacji. Jednak bodziec dała mu dopiero tradycja zmuszając niejako Magisterium Kościoła do oficjalnego zabrania głosu.
Dlaczego czerwiec?
Może zastanawiać, dlaczego czerwiec jest obrany za miesiąc adoracji Serca Pana Jezusa? Na pewno nie jest tak z powodu pogody, jak w przypadku Maryi (wiosenne przebudzeniem przyrody sprawiło, że maj poświęcono Najświętszej Maryi Pannie). Czerwiec, jakkolwiek też piękny, dał genezę kultowi Serca Jezusa z racji najważniejszego objawienia dotyczącego tego kultu, jakie otrzymała 10 dnia tego miesiąca 1675 r., Małgorzata Maria Alacoque (zm. 1690), skromna zakonnica wizytka z klasztoru Paray-le-Monial. Objawienie to, należące do ostatniego z czterech wielkich objawień, jakie otrzymała mistyczka francuska, miało miejsce w piątek po oktawie Bożego Ciała. Ono samo nawoływało też do obwołania święta ku czci Serca Pana Jezusa właśnie w pierwszy piątek czerwca po oktawie Bożego Ciała, by w ten sposób poprzez przyjętą Komunię św. i pobożne praktyki wynagrodzić Bogu za grzechy świata. Jak wynika więc z objawień, czerwiec wydaje się być miesiącem wybranym przez samego Boga.
Skąd taki kult?
Wspomniane objawienia należą do gatunku objawień prywatnych, w odróżnieniu od publicznych. Te ostatnie zakończyły się z chwilą śmierci ostatniego apostoła, czyli świadka życia Jezusa Chrystusa (więc ok. 96 r., kiedy umarł Jan Apostoł), i jako takie należą do obiektywnego dziedzictwa wiary, na fundamencie którego Kościół buduje swoje dogmaty. Te pierwsze natomiast są prywatne, mają miejsce w każdym czasie i obowiązują tylko tych, którzy je otrzymali. Kościół po skrupulatnych badaniach zatwierdza te objawienia i podaje je jako formy krzewienia i pogłębienia wiary pozostawiając je decyzji każdego wierzącego. Objawienia Małgorzaty Marii Alacoque należą właśnie do takich objawień. Cały przekaz czterech wielkich objawień, jakie otrzymała (1673-1675), dotyczył roli Serca Jezusowego dla naszego zbawienia i formy jego czci. W rzeczywistości jednak zbierał on dotychczasową tradycję wieków wcześniejszych, którą stopniowo aprobowała Stolica Apostolska (1765, 1856, 1889).
Dlaczego Serce Jezusa?
Ktoś może słusznie się zastanawiać, skąd kult do Serca Pana Jezusa, skoro nigdy nie zostało ono za życia Jezusa szczególnie uwypuklone? Znane są Jego rany, cierniem ukoronowana głowa, ale skąd serce? Właśnie z ran Jezusa, a właściwie z piątej rany przebitego włócznią boku, skąd wypłynęła krew i woda. Otóż już w tradycji średniowiecza w boku tym zauważono ukryte serce miłości Bożej, przebite dla naszego zbawienia. Współgrało ono wyraźnie z ogólnie znanym symbolem miłości wyrażonym przez serce, dlatego stało się czytelnym i jasnym znakiem Bożej miłości względem nas, potwierdzonym nie raz w Piśmie św. Na światło dzienne wyszło jednak wraz z działalnością św. Jana Eudesa (zm. 1680), gorliwego krzewiciela kultu dwóch serc Jezusa i Maryi, oraz pod wpływem objawień Małgorzaty Marii Alacoque, stając się z czasem treścią powszechnego kultu.
Jak Je czcić?
Kult Najświętszego Serca Pana Jezusa (NSPJ), pod wpływem objawień wspomnianej mistyczki, przybrał kilka form: celebrowanie uroczystości NSPJ przypadającego w piątek po oktawie Bożego Ciała; Godzina Święta, przynajmniej godzinna adoracja Najświętszego Sakramentu w nocy z czwartku na piątek dla uczczenia konania Chrystusa w Ogrodzie Oliwnym; praktyka pierwszych, kolejnych dziewięciu piątków miesiąca, spowiedzi i Komunii św., jako wynagrodzenie za grzechy własne i rodzaju ludzkiego; litania do Serca Pana Jezusa oraz akt poświęcenia rodzaju ludzkiego NSPJ; pozostałe formy: koronka oraz pieśni do Serca Pana Jezusa, zwyczaj poświęcania Sercu Pana Jezusa rodzaju ludzkiego, państw, narodów, diecezji, parafii i jednostek; wizerunki serca Jezusowego, świątynie o tym imieniu, zakony i bractwa pod tą nazwą; czasopisma oraz publikacje poświęcone czci Serca PJ.
за матеріалами Jakatolik.pl