
Пастирське слово на річницю закінчення ІІ Світової Війни
Улюбені!
У своїй історії людство пережило безмір страждань, які залишили на багатьох поколіннях глибокі рани та важкі спогади про минуле. Наше покоління є тим, яке поєднує в собі історію з сучасністю та майбутнім, особливо у відношенні до ІІ Світової Війни. Ще живуть наочні свідки тих подій. Це їм війна забрала найпрекрасніші роки дитинства і молодість, зазвичай наповнену мріями та прагненням щасливого майбутнього. З цим воєнним поколінням більшість з нас зустрілася, бо це наші батьки і діди. Саме вони розповіли нам надзвичайно важку історію, поєднану зі страхом та постійною небезпекою для життя. Ми зустріли також тих, хто пройшов крізь нацистські та радянські концтабори. Ми бачили кладовища, які приховують мільйони людських існувань і можна сказати, що немає країни в Європі, у якій не було б таких місць.
Ми сьогодні бачимо, як швидко відходить покоління свідків війни, тому нашим обов’язком є зберегти в історії ці жорстокі події, щоб більше ніколи і ніхто з нашого покоління і того, яке ми виховаємо, не підняв руку на основне право кожної людської істоти жити в мирі. Саме про це право говорив 7 червня 1979 р. під час свого перебування в таборах смерті Аушвіц-Біркенау св. Йоан Павло ІІ: „Ніколи жоден народ не може розвиватися коштом іншого, ціною його узалежнення, завоювання, ціною його експлуатації, ціною його смерті”.
Причиною згадки про подію, якою була ІІ Світова Війна і в її контексті погляд в майбутнє є День Перемоги. І хоч це є день радості, однак, ми всі усвідомлюємо собі, скільки заплачено за цю радість, тому залишається він днем задуми і пошани до загиблих, а також закликом нас, віруючих людей: „Від мору, голоду, вогню і води, врятуй нас Господи!”
У нас, жителів України, є особлива причина, щоб молитися цією молитвою з подвійним зусиллям перед обличчям реальної загрози і в черговий раз надати їй благальний характер. Прошу, не забувайте про цю молитву. Огорнімо нею всіх загиблих, поранених, покалічених, розділені сім’ї, що переживають тривогу невизначеності. Просімо, щоб ми не втратили того, що таким великим зусиллям і таким величезним коштом здобуло для нас покоління ІІ Світової Війни.
Нехай наше благання почує Марія, Допомога Вірних, і заспокоїть наш страх Марія, Цариця Миру, а всю Церкву своїм заступництвом обдарує св. Йоан Павло ІІ, Папа Родини.
+ Мечислав Мокшицький
Архієпископ Митрополит Львівський
Голова Конференції Римсько-Католицького Єпископату України
Львів, 9.05. 2014 р.
Moi Kochani!
W swojej historii ludzkosc doswiadczyla ogromu cierpien, ktore pozostawily na wielu pokoleniach trwale zranienia i trudne wspomnienia przeszlosci. Nasze pokolenie jest tym, ktore laczy historie z terazniejszoscia i przyszloscia, szczegolnie w odniesieniu do II Wojny Swiatowej. Zyja jeszcze naoczni swiadkowie tamtych wydarzen. To im wojna zabrala najpiekniejsze lata dziecinstwa i mlodosc, zazwyczaj pelna marzen i pragnien o szczesliwej przyszlosci. Z tym pokoleniem wojennym wiekszosc z nas spotkala sie, bo to nasi rodzice i dziadkowie. Oni nam przekazali bardzo trudna historie podszyta strachem, lekiem i ciaglym zagrozeniem zycia. Spotkalismy rowniez tych, ktorzy przeszli przez nazistowskie obozy koncentracyjne i sowieckie lagry. Widzielismy cmentarze kryjace miliony istnien ludzkich i mozna powiedziec, ze nie ma kraju w Europie, ktory by nie posiadal takich miejsc.
Dzisiaj widzimy, jak szybko odchodzi pokolenie wojennych swiadkow, dlatego to na nas spoczywa obowiazek utrwalenia w historii tych okrutnych wydarzen, aby nigdy wiecej nikt z naszego pokolenia i tego, ktore wychowamy, nie podniosl reki na podstawowe prawo kazdej istoty ludzkiej do zycia w pokoju. To o tym prawie mowil 7 czerwca 1979 r., podczas swego pobytu w obozie zaglady Oswiecim-Brzezinka sw. Jan Pawel II: „Nigdy jeden narod nie moze rozwijac sie kosztem drugiego, nie moze rozwijac sie za cene drugiego, za cene jego uzaleznienia, podboju, zniewolenia, za cene jego eksploatacji, za cene jego smierci.”
Przyczyna przywolania wydarzenia, jakim byla II Wojna Swiatowa i w jej kontekscie spojrzenia w przyszlosc jest Dzien Zwyciestwa. I choc jest to dzien radosci to jednak wszyscy zdajemy sobie sprawe, za jaka cene zdobyto te radosc, dlatego pozostaje on dniem refleksji i szacunku wobec ofiar oraz wolania, nas ludzi wierzacych: „Od powietrza, glodu, ognia i wojny, wybaw nas Panie!”
My zyjacy na Ukrainie, mamy szczegolny powod, by te modlitwe nasilic, w obliczu realnego zagrozenia i nadac jej kolejny raz blagalny charakter. Prosze, nie zapominajmy o tej modlitwie. Obejmijmy nia wszystkie ofiary, rannych i trwale okaleczonych, rodziny rozlaczone i przezywajace trwoge niepewnosci. Prosmy bysmy nie utracili tego, co z tak wielkim trudem i za tak wielka cene wywalczylo dla nas pokolenie II Wojny Swiatowej.
Niech nasze wolanie uslyszy Maryja, Wspomozenie Wiernych, a nasz lek uciszy Maryja, Krolowa Pokoju, a caly Kosciol niech swym wstawiennictwem obdarzy sw. Jan Pawel II, Papiez Rodziny.
+ Mieczysław Mokrzycki
Arcybiskup Metropolita Lwowski
Przewodniczący Konferencji Rzymskokatolickiego Episkopatu Ukrainy
Lwow, dnia 9.05.2014 r.