Aktualności

Назад

Metropolita Mokrzycki: Biskup Bronisław – filar wiary, obrońca Kościoła, świadek Chrystusa

: 612 2025-11-12 12:02:34

Ubogacał przede wszystkim dla nas, młodych biskupów, był ojcem. Często nazywaliśmy go patriarchą, ponieważ zawsze miał dla każdego otwarte serce, dobre słowo, dobrą radę i pociechę. Wlewał w nasze serca zawsze ufność do Pana Boga i nadzieję, że przyjdą lepsze czasy. I dlatego pamiętajmy o nim w swoich modlitwach.

A księdzu biskupowi Bronisławowi dziękujemy za wszelkie dobro, jakie spłynęło od niego dla nas. I prosimy, aby teraz też z nieba wstawiał się za nami i wypraszał nam potrzebne łaski na dalsze nasze życie tutaj w naszym kościele w Ukrainie.

Wieczne odpoczywanie radz mu dać Panie, a światość wiekuista niechaj mu świeci.

Biskup Bronisław Bernacki (1944–2024)

Ksiądz biskup Bronisław Bernacki urodził się 30 września 1944 roku w Murafie na Podolu, w skromnej, wiejskiej chacie. Gdy miał sześć lat, jego ojciec wyjechał za pracą na Ural i nigdy nie wrócił. Bronisława wychowywały matka i babcia. W tamtym czasie nie wolno było publicznie rozmawiać po polsku, dlatego matka potajemnie wyciągała z ukrycia polski modlitewnik i uczyła syna czytać oraz pisać, podczas gdy babcia czuwała, czy nikt się nie zbliża.

Murafa, licząca kilka tysięcy mieszkańców, była wówczas jednym z bastionów wiary katolickiej na Podolu. Od najmłodszych lat Bronisław pragnął zostać kapłanem. Na jego powołanie duży wpływ mieli prześladowani przez komunistów księża Antoni Chomicki i Martynian Darzycki. To właśnie ks. Darzycki przepowiedział mu, że zostanie biskupem i odnowi Kościół na południu Ukrainy.

Młody Bronisław często towarzyszył księdzu Darzyckiemu podczas wyjazdów do innych parafii. Takie podróże trwały po kilka dni. Gdy kapłan uzyskał pozwolenie na wyjazd do danego miasta, spowiadał dniem i nocą oraz udzielał sakramentów. Wśród odwiedzanych miejsc były m.in. Murafa, Szarogród, Czerniowce, Tomaszpol i Czeczelnik. Chłopiec obserwował świadectwo wiary kapłana i ludzi, którzy z modlitwą obmywali posadzki łzami i wycierali je kolanami. W czasach, gdy brakowało księży, wierni uczestniczyli w tzw. „suchych mszach” – nabożeństwach bez kapłana. Na ołtarzu rozkładano wtedy ornat, ludzie śpiewali, a w chwili przeistoczenia biły dzwony.

Po ukończeniu szkoły Bronisław pracował w kołchozie. Dzięki pośrednictwu księży Chomickiego i Darzyckiego, po wielu próbach, w 1966 roku został przyjęty do seminarium duchownego w Rydze. Po sześciu latach nauki, 28 maja 1972 roku, przyjął święcenia kapłańskie z rąk arcybiskupa i kardynała Julijansa Vaivodsa.

Pierwszą parafią, w której podjął posługę (11 czerwca 1972 r.), była rodzinna Murafa – parafia Niepokalanego Poczęcia Najświętszej Maryi Panny. Następnie był proboszczem parafii św. Anny w Barze, św. Mikołaja Biskupa i Męczennika w Czerniejowcach oraz św. Aleksego w Żmerynce. Odzyskiwał i odnawiał kościoły, a także budował nowe świątynie.

W 1995 roku objął ponownie probostwo w Murafie i jednocześnie został mianowany wikariuszem generalnym diecezji kamieniecko-podolskiej. Jako proboszcz w Barze – mieście znanym z Konfederacji Barskiej – zyskał przydomek „króla barskiego”.

Biskup często wspominał, że w czasach prześladowań został aresztowany, a w jego obronie kilka tysięcy kobiet zebrało się przed siedzibą NKWD, wołając: „Oddajcie ojca!”

Posługa biskupia

4 maja 2002 roku Stolica Apostolska ogłosiła utworzenie diecezji odesko-symferopolskiej, obejmującej Krym oraz obwody odeski, mikołajowski, chersoński i kirowohradzki. Jej pierwszym biskupem został mianowany ks. Bronisław Bernacki. Wprowadzenia nowego ordynariusza dokonał 4 lipca 2002 roku w Kamieńcu Podolskim kardynał Marian Jaworski, w asyście nuncjusza apostolskiego abp. Nikoli Eterovicia i bp. Jana Olszańskiego. Ingres do katedry Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny w Odessie odbył się 13 lipca 2002 roku. Jako swoje biskupie motto wybrał słowa: „Przez Maryję do Jezusa”.

Biskup Bernacki przewodniczył Komisji ds. Świeckich przy Konferencji Episkopatu Ukrainy. Był również inicjatorem i przewodniczącym Międzywyznaniowej Rady Duchowej Wyznań Chrześcijańskich Obwodu Odeskiego.
1 grudnia 2018 roku został wybrany przewodniczącym Konferencji Episkopatu Ukrainy.

Za zasługi dla Kościoła i społeczności polskiej w 2016 roku został odznaczony Krzyżem Komandorskim Orderu Zasługi Rzeczypospolitej Polskiej.
8 lutego 2020 roku papież Franciszek przyjął jego rezygnację z urzędu biskupa diecezjalnego, złożoną ze względu na wiek.

Ostatnie lata i śmierć

W ostatnich latach życia biskup Bronisław mieszkał w rodzinnej Murafie, gdzie często odwiedzali go wierni i przyjaciele. Mimo choroby pozostawał człowiekiem pogodnym i gościnnym. 

Uroczystości pogrzebowe rozpoczęły się 16 listopada w katedrze w Odessie. Następnego dnia, w niedzielę, doczesne szczątki biskupa przewieziono do Baru, gdzie posługiwał przez blisko dwadzieścia lat. Tam, przy licznie zgromadzonych wiernych, odprawiono Mszę Świętą.

19 listopada odbył się pogrzeb w Murafie. Mszy Świętej przewodniczył nuncjusz apostolski na Ukrainie, arcybiskup Visvaldas Kulbokas, a homilię wygłosił arcybiskup Mieczysław Mokrzycki. Uroczystości na cmentarzu prowadził biskup kamieniecki Leon Dubrawski.

Biskup Bronisław Bernacki spoczął obok swojej matki i duchowego wychowawcy, księdza Antoniego Chomickiego, na miejscowym cmentarzu, naprzeciw kaplicy cmentarnej. 

Autor : Aleksander Kusyj

---

Назад