Ministranci

Ministrant (łac. „ministrare”) oznacza „służyć", „pomagać". Tak więc ministrant –to sługa. Ministranci służą Bogu, gdy czynią wszystko, aby liturgia była piękna. Słowo „ministrant” szczególnie się odnosi do osoby posługującej się w liturgii, najczęściej w czasie sprawowania Eucharystii, a także nabożeństw pozaliturgicznych.

Zazwyczaj ministrantami, po należytym przygotowaniu są chłopcy i młodzieńcy, ale w wielu krajach za zgodą miejscowych biskupów tę posługę mogą wykonywać i dziewczyny.

Ministrant:

- jest pomocnikiem dla księdza podczas Mszy świętej i innych obrzędów liturgicznych, zgodnie z zaleceniami Kościoła. Dokładnie mówiąc, ministrant pomaga kapłanowi podczas przygotowania darów na ołtarzu, a także po zakończeniu liturgii, jest tym, który niesie znaki. On niesie pewne określone przedmioty, które są niezbędne do sprawowania liturgii. Te przedmioty dla liturgii mają szczególne znaczenie, są ukierunkowane na to, aby coś pokazać wiernym i wskazać na inną niewidzialną rzeczywistość;

- sam musi być znakiem, bo przez swoje służenie pokazuje, że każda liturgia nie jest tylko sprawą kapłanów, ale udział w niej powinna brać cała Parafia;

- służąc pokazuje, że uczestnictwo we Mszy świętej – to znaczy nie tylko słuchać i przyglądać się, ale brać aktywny udział w tym, co się dzieje.

Ministrantami mogą być chłopcy, którzy już przystępują do Komunii świętej.

W miarę pogłębienia swojego życia chrześcijańskiego i wchodzenia w Liturgię świętą chłopców stopniowo wprowadza się w służbę i obowiązki ministranta. Dlatego jest przewidziana odpowiednia formacja dla ministrantów, która składa się z następujących stopni:

- kandydat na ministranta;

- ministrant słowa Bożego;

- ministrant ołtarza;

- ministrant światła;

- lektor.

Na każdym stopniu jest grupa ministrantów, która jest na odpowiednim poziomie formacji. Dla każdej grupy przeznaczony odpowiedzialny animator. Animatorem jest starszy ministrant, który już osiągnął stopień lektora i ma odpowiednie doświadczenie w służbie przy ołtarzu.