Aktualności

Назад

„Kapłan rodzi się z Serca Chrystusa”. We Lwowie wyświęcono nowego kapłana

: 499 2026-05-25 18:16:44

W homilii metropolita podkreślił, że diakon Paweł przyjmuje święcenia w Roku Najświętszego Serca Jezusowego, a to powinno skłaniać do głębszego uświadomienia sobie prawdy, że Serce Jezusa jest źródłem życia dla Kościoła:

— Przecież sakramenty rodzą się w przebitym boku Zbawiciela. Z Serca Chrystusa wypływają krew i woda — znaki Eucharystii i chrztu. I tak jak Kościół rodzi się w Sercu Boga, tak i kapłaństwo rodzi się w Sercu Jezusa. Dlatego także kapłan powinien być człowiekiem, który rodzi się z Serca Chrystusa.

Kapłan nie powinien być człowiekiem chłodnym i pozbawionym emocji ani jedynie zarządcą rzeczy świętych czy dobrym administratorem. Powinien być na wzór Jezusa — współczujący, miłosierny i cierpliwy. Sami wiemy i odczuwamy, że dzisiejszy świat oraz Ukraina poraniona wojną i różnymi cierpieniami bardzo potrzebują właśnie takich kapłanów, których serca są podobne do Serca Dobrego Pasterza.

Ludzie zmęczeni bólem i strachem oczekują, że kapłan będzie nie tyle wielkim mówcą, ile kimś, kto jest blisko, potrafi wysłuchać, podnieść na duchu i otoczyć modlitewnym wsparciem; kimś, kto otworzy drzwi swojego serca dla potrzebujących. Dlatego Jezus nie pyta Piotra: „Czy jesteś gotów kierować Kościołem?”, „Czy czujesz się na siłach, aby podjąć takie zadanie?”, „Czy jesteś doskonały?” Chrystus pyta: „Czy miłujesz Mnie?”

Bo w kapłaństwie wszystko zaczyna się od miłości. Kiedy brakuje miłości do Jezusa, kapłaństwo staje się ciężarem. Gdy w życiu kapłana jest mało modlitwy — serce staje się puste. Kiedy kapłan nie sprawuje Eucharystii, staje się religijnym urzędnikiem. Dlatego pierwszorzędną misją kapłana jest być blisko Jezusa, trwać blisko Serca Boga. I tak jak umiłowany uczeń Jezusa, kapłan powinien skłaniać głowę na piersi Jezusa, aby wsłuchiwać się w bicie serca Chrystusa.

Na zakończenie arcybiskup dodał:

— Módlmy się więc i prośmy Pana, aby diakon Paweł był: kapłanem, który pobożnie sprawuje Eucharystię; kapłanem, który szerzy Boże miłosierdzie i Boży pokój; kapłanem, który ma serce podobne do Serca Jezusowego. Niech Najświętsza Maryja Panna, Matka kapłanów, wyprasza mu pokorę i łagodność, wierność i gorliwość w wypełnianiu misji, a święci patronowie archidiecezji lwowskiej niech towarzyszą mu na drodze szczególnego kapłańskiego powołania.

Po Liturgii Słowa rozpoczął się obrzęd święceń. Diakon, leżąc krzyżem na posadzce świątyni, modlił się, a wspólnota śpiewała Litanię do Wszystkich Świętych. Następnie kandydat włożył swoje ręce w ręce ordynariusza, składając przyrzeczenie posłuszeństwa. Zgodnie z tradycją nowo wyświęconemu pomógł założyć szaty liturgiczne jego proboszcz. Potem arcybiskup namaścił dłonie neoprezbitera krzyżmem.

Jedną z kluczowych części obrzędu było nałożenie rąk przez wszystkich obecnych biskupów i kapłanów — znak udziału we wspólnocie prezbiterów. Pocałunek pokoju na zakończenie obrzędu symbolizował jedność i przyjęcie nowego prezbitera do kapłańskiego braterstwa.

Na zakończenie Mszy Świętej nowo wyświęcony podziękował rodzicom, wychowawcom i wszystkim, którzy towarzyszyli mu na drodze do kapłaństwa modlitwą oraz dobrym przykładem.

Za: credo.pro

Autor : Wita Jakubowska

---

Назад