W historii istnienia tej świątyni tak znaczące wydarzenie miało miejsce już dwukrotnie. Świątynię konsekrowano po raz pierwszy w 1710 r., po ikończeniu budowy, a po raz drugi – 120 lat temu, po jej rozbudowie.
Niestety w czasach komunizmu kościół św. Wawrzyńca w Chyrowie został zdewastowany i sprofanowany. I dopiero po odzyskaniu przez Ukrainę niepodległości udało się nie bez wysiłku zwrócić go na własność miejscowej wspólnocie rzymskokatolickiej i rozpocząć odbudowę. Dzięki wytrwałości parafian, ofiarnej pracy wielu księży i hojności ludzi dobrej woli, sanktuarium udało się po raz trzeci w swojej historii odbudować i poświęcić.
W swoim kazaniu metropolita zauważył:
– Dzisiejsza uroczystość ma podwójny charakter: wynagradzający za profanację Domu Bożego i podziękowanie za jego przywrócenie oraz to, że jesteśmy świadkami i współsprawcami wielkich dzieł Bożych, które dzieją się tu i teraz na naszych oczach.
Obrzęd poświęcenia świątyni składa się z kilku symbolicznych aktów: pokropienia ścian, ołtarza i wiernych wodą święconą, wmurowanie w ołtarz relikwii Świętego Kościoła Katolickiego oraz namaszczenia ołtarza i ścian krzyżmem świętym , a także okadzenie świątynię i zapalenie całej iluminacji, zaczynając od świec na ołtarzu.
W ołtarzu kościoła św. Wawrzyńca w Chyrowie, zainstalowano relikwie bł. Jakuba Strepy, patrona archidiecezji Lwowskiej. To właśnie w dniu jego wspomnienia liturgicznego dokonano rekonsekracji kościoła. W tym ważnym dla lokalnej wspólnoty rzymskokatolickiej wydarzeniu wzięli udział nie tylko wierni i księża z okolicznych parafii, ale także goście z Polski, wśród których byli ofiarodawcy i darczyńcy tej świątyni oraz fundatorzy pomnika Świętego Papieża. Także na uroczystość przybyli wcześniejsi proboszczowie tejże parafii, którzy, każdy w swoim czasie, rozpoczęli i kontynuowali tę trudną drogę odbudowy Domu Bożego.
Autor : Wita Jakubowska