Aktualności

Назад

List Biskupów Rzymsko-Katolickiego Kościoła w Ukrainie z okazji Święta Świętej Rodziny

: 941 2022-12-29 20:18:12

Dziś obchodzimy święto Świętej Rodziny z Nazaretu, które ma na celu ożywienie w nas miłości. W rodzinie uczymy się kochać, a dobre relacje rodzinne pomagają nam przezwyciężać różne trudności. Także dzisiaj wielu ludziom miłość do bliskich i Ojczyzny dodaje sił do życia. Miłość popycha wielu mężczyzn i kobiet, aby zapomnieli o swojej wygodzie, komforcie, sytości i poszli w wir wojny dla dobra innych i w obronie prawa do wolności. Pragniemy serdecznie podziękować Wam, Drodzy Obrońcy i Obrończynie, że zostawiliście rodzinne ognisko i zastąpiliście je chłodem i brudem okopów. W modlitwie zawierzamy Was opiece Najświętszej Maryi Panny i Świętego Józefa, którym Bóg powierzył opiekę nad swoim Jednorodzonym Synem Jezusem.

Wzruszające są też opowieści o ludziach starszych i chorych, którzy nie mogli opuścić bombardowanych miast, a ich bliscy i przyjaciele ich nie opuścili. A ile kobiet, dzieci i rodziców opiekuje się żołnierzami, którzy wrócili z frontu ranni i mimo okropności wojny ich miłość nie wygasła.

Dziś w pierwszym czytaniu Pan Bóg mówi, jak ważny jest szacunek do rodziców. Zapewne wielu z nas z własnego doświadczenia wie, co to znaczy kochać i szanować bliźniego. W naszym życiu jest też wiele momentów, kiedy nie stajemy na wysokości zadania, ulegając strachowi, rozpaczy i egoizmowi. W takich sytuacjach odczuwamy wewnętrzny smutek i cierpimy z tego powodu. Czas wojny to niejednokrotnie doświadczenie rozłąki, samotności, utraty bliskich i krewnych. Do was, którzy doświadczacie takich stanów, pragniemy skierować słowa Pana Boga zapisane w Księdze proroka Izajasza: „Czyż może niewiasta zapomnieć o swym niemowlęciu, ta, która kocha syna swego łona? A nawet, gdyby ona zapomniała, Ja nie zapomnę o tobie. Oto wyryłem cię na obu dłoniach” (Iz 49,15-16a). Bóg, który stał się Człowiekiem, przychodzi nam z pomocą, chce być z nami i obdarzać nas uzdrawiającą rany miłością. Taką miłość miał Jezus, kiedy na krzyżu doświadczył na sobie agresji ze strony prześladowców. Teraz spotykamy Zmartwychwstałego Chrystusa, któr
go miłość jest silniejsza niż nienawiść i śmierć. Ma On moc dać człowiekowi tę miłość. Dlatego warto pozwolić Panu okazać nam swoją łaskę. Codziennie oddawajmy Wszechmogącemu Bogu nasze życie z całą naszą grzesznością i słabością, a będziemy świadkami Jego cudów, zwłaszcza daru przebaczania i miłowania.

Bóg, który jest dobrym Ojcem, daje nam także Matkę, którą jest Kościół. Wielu z nas przekonało się, jak bezcennym darem jest Kościół. Niezapomniane są przeżycia ludzi, którzy modlili się i pomagali sobie nawzajem w schronach bombardowanych miast i wsi. Ale było im łatwiej, gdy byli z nimi ich księża lub siostry zakonne. Jesteśmy dumni z duchowieństwa i osób konsekrowanych oraz świeckich, którzy własnym przykładem ukazują prawdziwą miłość i troskę Matki Kościoła. Wszyscy otrzymujemy wiele wsparcia modlitewnego i pomocy humanitarnej od członków Kościoła z całego świata. Od 24 lutego 2022 r. Ojciec Święty nie opuścił okazji, by w każdą środę i niedzielę prosić o pomoc dla Ukrainy. Kościół na ziemi jest święty i jednocześnie grzeszny, ponieważ składa się z grzesznych ludzi. Nieraz Kościół jest krytykowany lub podważane są prawdy wiary. Cierpimy z tego powodu, ale nie możemy utracić należytego szacunku dla Matki Kościoła, dla Ojca Świętego, dla duchowych przywódców.

Drogie dzieci, droga młodzieży! Niektórzy z Was stracili rodziców, którzy oddali życie z miłości do Was, do Ojczyzny. Wszyscy oni są Waszymi i naszymi bohaterami, którym należy się wielki szacunek i wdzięczność. Mówią, że na froncie nie ma ateistów i można mieć nadzieję, że każdy z naszych żołnierzy, który zginął, zwrócił się do Miłosiernego Boga w ostatnich chwilach życia. Być może niektórzy z nich nie zdążyli zostawić swoim dzieciom ostatniego przesłania, więc wkładamy im w usta mowę biblijnego Tobiasza, który myśląc o swojej śmierci zwraca się do swojego syna: «Spraw mi piękny pogrzeb! Szanuj swoją matkę i nie zapomnij o niej przez wszystkie dni jej życia! Czyń to, co jej się będzie podobać, i nie zasmucaj jej duszy żadnym twoim uczynkiem! Przypomnij sobie, dziecko, na jakie liczne niebezpieczeństwa była ona narażona z powodu ciebie, gdy cię w łonie swoim nosiła” (Tob 4,3-4a). Jako dzieci bohaterów naśladujcie swoich rodziców w miłości, która nie przemija i jest silniejsza niż śmierć.

Wiemy, że wielu ludziom dzisiaj jest bardzo ciężko na sercu. Nie widzą oni sensu życia. Przeżywanie takich stanów było znane nawet ludziom sprawiedliwym i świętym. Wiedzieli jednak, że ich zbawienie jest w Panu. Zwracamy się do wszystkich zniechęconych, złamanych na duchu: „Nie bójcie się żyć! Odwagi! Potrzebują Was wasi bliscy, Kościół, Ukraina! Pan może i chce odnowić Wasze życie, uleczyć rany ducha i ciała”.

W dzisiejszej Ewangelii słyszymy, że Święta Rodzina została zmuszona do ucieczki do Egiptu, ponieważ Herod chciał zabić narodzonego Jezusa. Słowo Boże zapewnia nas, że Wszechmocny Pan nieba i ziemi miał wszystko pod kontrolą. Dzieciątko Jezus zostało ocalone, aby ocalić ludzkość od wiecznej zagłady, aby otworzyć bramy nieba dla wszystkich, także dla dzieci i niemowląt: tych, które się urodziły i tych, które umarły w łonach swoich matek. Wiara i doświadczenie Bożej miłości daje nam siłę, by wierzyć, że Pan otworzy bramy nieba dla tych dzieci, które nie zdążyły lub nie mogły uciec od wojny i zostały zamordowane.

Niech Ewangelia o ucieczce Świętej Rodziny będzie balsamem na duszę tych, którzy uciekli za granicę i mają z tego powodu wyrzuty sumienia. Słowo Boże mówi nam, że jest czas ucieczki i czas powrotu. Bóg daje znaki, kiedy uciekać i kiedy wracać, jak widzimy to w życiu Maryi i Józefa. Tak więc Bracia i Siostry, przebywający obecnie za granicą, słuchajcie głosu Boga, a On powie wam, kiedy i jak postępować. Teraz podtrzymujcie kontakt z bliskimi, módlcie się za Ukrainę, w miarę możliwości organizujcie pomoc humanitarną i bądźcie wdzięczni ludziom, którzy otworzyli przed wami swoje serca. W dzisiejszej Ewangelii widzimy Maryję, Matkę Boga, uciekającą do Egiptu. Ale nadejdzie czas i Ona stanie pod krzyżem, na którym będzie wisiał Jej Syn. Nie będzie narzekać, ale będzie kochać coraz bardziej i bardziej. Również dla nas Pan przewidział drogę, na której chce nas nauczyć kochać coraz bardziej i więcej, aż do oddania życia, do bycia w pełni szczęśliwym.

W czasie wojny wiele osób zostało cudownie ocalonych i odczuło Boże wsparcie. Wielu żołnierzy mówi o niezwykłej interwencji Boga w czasie działań wojennych, o tym, że „ręka Boga” była z nimi. Po dokonaniu aktu poświęcenia Rosji i Ukrainy Niepokalanemu Sercu Najświętszej Maryi Panny wrogie wojska wycofały się spod Kijowa i Czernihowa. To był cud! Obyśmy nie zapomnieli o tej mocy modlitwy i Bożej pomocy, obyśmy nie myśleli, że zwyciężamy tylko własnymi ludzkimi siłami. Bóg przekonuje nas, że jest wierny pomimo wielu naszych grzechów. Daj Boże, abyśmy po zwycięstwie żyli mocą łaski Bożej i nie wracali do swoich grzechów.

Drogie rodziny! Nie pozwólcie, aby wojna odebrała wam to, co najważniejsze: wzajemną miłość i wiarę. Czerpcie siłę od Jezusa, który jest źródłem miłości i zwyciężył wszelkie zło. Dbajcie o siebie nawzajem, bądźcie wyrozumiali, nie obrażajcie się i szybko wybaczajcie. Weźcie pod uwagę fakt, że każdy człowiek reaguje na wojnę na swój sposób i często sam nie może zrozumieć, co się z nim dzieje. Dlatego bądźcie cierpliwi i łagodni, okazujcie sobie życzliwość i przebaczenie. Zadbajcie o osobistą i wspólną rodzinną modlitwę, o udział w niedzielnej Eucharystii, o wspólny czas spędzony na rozmowach, po prostu bądźcie razem.

Drodzy małżonkowie, którzy jesteście tutaj we dwoje, oraz ci, którzy z różnych powodów nie możecie być teraz razem! Jezus, którego zaprosiliście do swojego życia w sakramencie małżeństwa, jest z Wami w radości i smutku. Bądźcie Mu wierni, pozostając wiernymi małżeńskiej przysiędze miłości, uczciwości, którą teraz odnowicie!

Z pasterskim błogosławieństwem

Biskupi Rzymskokatoliccy Ukrainy

22 grudnia 2022 roku
N. 61/2022

 

List ma być odczytany wraz z odnowieniem przyrzeczeń małżeńskich we wszystkich parafiach Ukrainy, w święto Świętej Rodziny 30 grudnia 2022 roku.

Bezpośrednio po przeczytaniu Listu następuje Wyznanie Wiary oraz odnowienie przyrzeczeń małżeńskich. Jeśli pozwalają warunki, kapłan zaprasza małżeństwa, związane więzią sakramentalną, wraz z ich dziećmi, aby wyszli na środek kościoła, bądź podeszli bliżej ołtarza. Należy również zaprosić tych, których mąż lub żona nie są w danym momencie obecni w kościele aby również i odnowili swoje przyrzeczenia. Później zwraca się do nich następującymi słowami:

Kapłan: Drodzy Małżonkowie podejdźcie teraz blisko do siebie. Niech również podejdą do Was Wasze Dzieci. Niech podejdą również Ci małżonkowie których współmałżonek nie jest obecny. Wpatrzeni w ołtarz, który oznacza Chrystusa i wspominając swój własny Chrzest, odpowiadajcie teraz głośno, na moje pytania:

Czy wierzysz w Boga, Ojca Wszechmogącego, Stworzyciela nieba i ziemi?

Wszyscy wierni: Wierzę.

Kapłan: Czy wierzysz w Jezusa Chrystusa, Jego Syna Jedynego, a naszego Pana, narodzonego z Maryi Dziewicy, umęczonego i pogrzebanego, który powstał z martwych i zasiada po prawicy Ojca?

Wszyscy wierni: Wierzę.

Kapłan: Czy wierzysz w Ducha Świętego, święty Kościół powszechny, obcowanie Świętych, odpuszczenie grzechów, zmartwychwstanie ciała i życie wieczne?

Wszyscy wierni: Wierzę.

Kapłan: Taka jest nasza wiara. Taka jest wiara Kościoła, której wyznawanie jest naszą chlubą w Chrystusie Jezusie, Panu naszym.

Kapłan zwraca się do Małżonków i ich Dzieci następującymi słowami:

Kapłan: Teraz drodzy Małżonkowie, tak jak podczas zawarcia Sakramentu Małżeństwa, na znak, że coraz doskonalej chcecie wypełniać swoje święte zobowiązania, podajcie sobie prawe dłonie. Na Waszych złączonych dłoniach, niech położą dłonie Wasze Dzieci, które są Darem Boga i owocem Waszej wiernej miłości.
Patrząc wzajemnie na siebie lub myśląc o nieobecnym współmałżonku odpowiadajcie w obecności Boga, na pytania, które Wam zadam w imieniu Kościoła.

Kapłan: Czy chcecie coraz doskonalej miłować się wzajemnie, biorąc za wzór Świętą Rodzinę z Nazaretu, w której objawiła się najpełniej obecność i posłuszeństwo Chrystusa, pokora i ufność Maryi oraz wiara i sprawiedliwość św. Józefa.

Małżonkowie: Chcemy.

Kapłan: Czy chcecie okazując zaufanie Bogu, który Was umiłował, otwierać się wielkodusznie na Dar nowego życia, którym Was Bóg obdarzy oraz okazywać sobie coraz głębszy szacunek i żyć w doskonałej wierności małżeńskiej?

Małżonkowie: Chcemy.

Kapłan: Czy chcecie wspierać się wzajemnie w codziennym niesieniu Chrystusowego krzyża, w troskach i radościach, w zdrowiu i chorobie, służąc sobie z serca, modląc się razem i za siebie, aż do końca Waszego życia?

Małżonkowie: Chcemy.

Kapłan: Bóg Wszechmogący, od którego pochodzą nasze dobre pragnienia, niech umocni Waszą wolę i wspiera Was łaską, abyście wiernie wypełniali święte ślubowania Sakramentu Małżeństwa, dzisiaj ponowione, wielkodusznie otwierali się na dar życia, którym Was Bóg obdarzy i z radością weszli do życia wiecznego.

Małżonkowie: Amen.

Potem następuje modlitwa wiernych. Byłoby dobrze, gdyby przedstawiciele kilku rodzin (młodzi z dziećmi, w średnim wieku i starsi) przeczytali odpowiednie prośby.
Przedstawiciele rodzin parafialnych (młodzi ludzie z dziećmi, w średnim wieku i starsi) również przynoszą dary na ołtarz.
Pod koniec Mszy Świętej kapłan udzieli błogosławieństwa, wyciągając ręce nad zgromadzonymi rodzinami.

---

Назад